لیست دامنه ها

 55
 آبادي ، معصومه ،1341- «تصويب اولی» 
 اعلام

آبادي ، معصومه ،1341-

معصومه آبادى كه از اهالى آبادانى است, در آغاز جنگ تحميلى عراق عليه ايران اسلامى,به عنوان نماينده فرماندار در پرورشگاه و بيمارستان‌هاى آبادان, مسئوليت خروج بچه‌ها از منطقه را به عهده مى‌گيرد و در راستاى همان ماموريت و به منظور امدادرسانى به نيروهاى رزمنده, درتاريخ 23 مهر ماه سال 1359, از سربندر عازم آبادان مى‌شود, اما به همراه چندتن از پزشكان و پزشكياران, در ده كيلومترى آبادان, به دست نيروهاى بعثى كه خود را با لباس سپاه مخفى كرده بودند, به اسارت درمى آيد. نيروهاى عراقى با او و آذرخواهر ديگرى كه همراه معصومه است مانند دو ژنرال اسير برخورد مى‌كنند, از اين رو دست‌هاى معصومه و آذر رامى بندند وبا دو سرباز مسلح, آنها را راهى زندان مى‌كنند. اين در حالى است كه دست اسيران مرد ايرانى باز بود و هر سى نفر را يك سرباز عراقى به طرف بازداشتگاه مى‌برد ! اين خواهر اسير, به مدت يك هفته در بازداشتگاه تنومه, زندانى مى‌شود و از آنجا وى را به همراه آذر و فاطمه ناهيدى به زندان بصره منتقل مى‌كنند, زندانى به مراتب بدتر از سلول تنومه !. خودش مى‌گويد: زندان بصره مثل دخمه بود, دخمه هايى از سيمان. و اما مسير عبورمان ! ى دانى مسير عبورمان

كجا بود؟ اضلاب !

يعنى تا زانو توى فاضلاب فرو مى‌رفتيم. پاهايم را كه بلند مى‌كردم, شالاپ, شالاپ صدا مى‌دادبوى فاضلاب كشنده بود. از آن جا, معصومه و همراهان را به زندان الرشيد بغداد برده, در سلولى زندانى كردند. شكنجه شديد آنان, در بغداد شروع شد. اولين بار به صورت انفرادى آنها را به اتاق پذيرايى ! بردند. شانس معصومه هم بد نبودشايد به خاطر سنش بود كه هفده سال بيشتر نداشت, براى همين, اول او را براى شكنجه بيرون بردند. وى را بر صندلى چرخدارى نشاندند و با سرعت چرخاندند.

عينكى سياه, چشم‌هاى معصومه را پوشاند و سرش به شدت گيج رفت, ولى اين شكنجه هرگز از مقاومت او نكاست و حقيقتا مقاومت يك زن قهرمان و نمونه ايرانى را در مقابل كفار به نمايش گذاشت ! هرچه بر صورتش سيلى زدند, به ياد فاطمه زهراى, آرام بود و هرگز ترسى به دلش راه نيافت خودش مى‌گويد: نمى‌دانم چرا وحشت نداشتم. آن لحظه و آن روزها نه ترسى داشتم و نه به اين شكنجه‌ها اهميت مى‌دادم ! او يافته بود كه ميهمان زندان است, ازاين رو براى خودش برنامه ريزى كرده بود.

روزى سه تا چهار ساعت قرآن تلاوت مى‌كرد و شش تا هفت ساعت, نمازقضا مى‌خواند و در همان زندان, به فراگيرى زبان انگليسى و عربى مشغول بود. معصومه,از سياه چالهاى بغداد و بانامه‌هاى زيبايش, برادران, خواهر و افراد خانواده اش را به درس خواندن, تلاوت قرآن و دعا ترغيب و به آنان سفارش مى‌كرد تا سوره يوسف را قرائت كنند, چون براى او و افراد خانه اش, تداعى زيبايى به همراه داشت و به آنها اميد مى‌داد. اين در حالى بود كه معصومه آبادى, در سلولى به سر مى‌برد كه حصير, جلوى در و پنجره اش را پوشانده بود.

آسمان به سختى خود را به او و همراهانش نشان مى‌داد و زندانبان‌ها, آن سلول را مرغدانى مى‌خواندند. سلول معصومه خيلى كوچك بود,لكن قلب بزرگ معصومه به آن, وسعت يك خانه را داده بود. گاه در همان سلول اشك عشق مى‌ريخت و گهگاه با سنجاقى بر ديوار سيمانى آن, شعارهاى انقلاب را حك مى‌كرد و يا بر آن گل‌هاى زيبا مى‌كشيدتا محيط زندگى را زيباتر سازد. بارها در محيط آرام زندان, صداى ملكوتى قرآن معصومه و يا خواندن دسته جمعى سرودهاى انقلابى خواهران, حركتى براى فرياد برادران آزاده مى‌شد كه همصدا با معصومه, آذر, فاطمه ناهيدى و بهرامى, تكبير مى‌گفتند و صلوات مى‌فرستادند. همين مساله, روزنه‌اى شد تا خواهران آزاده دست به اعتصاب غذا بزنند و خواستار آن شوند كه از سلول به اردوگاه بيايند, از تاريكى رها شوند ودر جمع آزادگان ايرانى, حماسه آفرينند و زندگى آرام ترى را شروع كنند.

پس از يك هفته اعتصاب غذا,عراقى‌ها اين چهار زن قهرمان را از هم جدا كردند, ولى هرگز در اراده شكست ناپذيرشان خللى واردنشد. دشمن از خود ضعف نشان داد و پذيرفت كه در همان سلول, به آنها از نظر غذايى و بهداشتى رسيدگى شود,ولى هرگز معصومه و همراهانش زيربار نرفتند. اعتصاب غذاى معصومه,بيست روز طول كشيد. سرانجام, وى را به همراه ديگر خواهران, به بيمارستان منتقل و به آنان سرم وصل كردند, ولى آنها سرم‌ها را از رگ هايشان خارج كردند تا موادغذايى به بدنشان نرسد !

عراقى‌ها دست به دامان صليب سرخ شدند و معصومه و يارانش به آنها گفتند: نامه‌هاى ما را از طريق پست, 24 ساعته به خانواده هايمان بفرستيد وجواب آنها را بگيريد و به ما بدهيد. جواب كه آمد غذا مى‌خوريم. در روز بيست و سوم اعتصاب غذا, هر يك از آنها از خانواده اش نامه‌اى دريافت كرد ! پس از آن, همه خواهران ايرانى راهى بيمارستان و سپس اردوگاه شدند.

پس از روزهايى چند و گذشت چهل ماه از اسارت معصومه, در تاريخ دهم بهمن ماه 1362,وى توسط صليب سرخ از چنگال بعثيون عراقى رهاشد و از طريق فرودگاه تركيه, به ايران اسلامى بازگشت.

نجمه

‏سرشناسه: آب‍اد، م‍ع‍ص‍وم‍ه‌، ‏1341 -‏

‏عنوان و نام پديدآور: روزن‍ه‌اي‌ ب‍ه‌ آس‍م‍ان‌/ ب‍ه‌ک‍وش‍ش‌ م‍ري‍م‌ ش‍ان‍ک‍ي‌

‏مشخصات نشر: ت‍ه‍ران‌: س‍ازم‍ان‌ ت‍ب‍ل‍ي‍غ‍ات‌ اس‍لام‍ي‌، ح‍وزه‌ ه‍ن‍ري‌، ????.

‏مشخصات ظاهري: ص‌ ??

‏فروست: (دف‍ت‍ر ادب‍ي‍ات‌ و ه‍ن‍ر م‍ق‍اوم‍ت‌؛ خ‍اطرات‌ آزادگ‍ان‌??)

‏شابک: ب‍ه‍ا: ???ري‍ال‌

‏وضعيت فهرست نويسي: ف‍ه‍رس‍ت‍ن‍وي‍س‍ي‌ ق‍ب‍ل‍ي‌

‏يادداشت: پ‍ش‍ت‌ ج‍ل‍د ب‍ه‌ان‍گ‍ل‍ي‍س‍ي‌: ‎Maasumeh Abadi: An opening to the sky?.

‏يادداشت: ع‍ن‍وان‌ روي‌ ج‍ل‍د: خ‍اطرات‌ اس‍ي‍ر آزادش‍ده‌ اي‍ران‍ي‌ م‍ع‍ص‍وم‍ه‌ آب‍ادي‌.

‏عنوان روي جلد: خ‍اطرات‌ اس‍ي‍ر آزادش‍ده‌ اي‍ران‍ي‌ م‍ع‍ص‍وم‍ه‌ آب‍ادي‌.

‏عنوان ديگر: خ‍اطرات‌ اس‍ي‍ر آزاد ش‍ده‌ اي‍ران‍ي‌ م‍ع‍ص‍وم‍ه‌ آب‍ادي‌

‏موضوع: آب‍ادي‌، م‍ع‍ص‍وم‍ه‌، -- خ‍اطرات‌

‏موضوع: ج‍ن‍گ‌ اي‍ران‌ و ع‍راق‌، ???? - ???? -- آزادگ‍ان‌ -- خ‍اطرات‌

‏شناسه افزوده: ش‍ان‍ک‍ي‌، م‍ري‍م‌، م‍ص‍ح‍ح‌

‏شناسه افزوده: س‍ازم‍ان‌ ت‍ب‍ل‍ي‍غ‍ات‌ اس‍لام‍ي‌

‏رده بندي کنگره: ‏??DSR?????? /آ?آ? ????

‏رده بندي ديويي: ???/???????

‏شماره کتابشناسي ملي: ?م‌??-????